Obrzędy pogrzebowe w Tajlandii mogą być nieco zaskakujące dla mieszkańców Europy. Według nauk buddyjskich pogrzeb to właściwie chwila radosna: oto zmarły w następnym wcieleniu będzie bliżej nirwany (rodzaju buddyjskiego nieba), a więc nie ma powodu do smutku. Wśród zebranych żałobników panuje atmosfera pikniku i towarzyskiego spotkania…
Kremacja w świątyni Wat Khung Taphao · Fot. Tevaprapas Makklay (เทวประภาส มากคล้าย), CC BY 2.5
Kondukt żałobny
Jeśli chodzi o strój, na tajskim pogrzebie należy unikać żywych kolorów. Dopuszczalna jest czerń i biel oraz ich połączenie.
Na kondukt żałobny składa się zwykle duża platforma, na której umieszczona jest błyszcząca, czerwono–złota skrzynia, ciągnięta – w zależności od płci zmarłego – przez dwanaście kobiet lub mężczyzn.
Kolorowa skrzynia mieszcząca trumnę przybrana jest kwiatami i owocami, zaś na honorowym miejscu umieszcza się portret zmarłej osoby. Wszędzie znajdują się bukiety fioletowych orchidei, wieńce i wymyślne ozdoby.
Czasem trumna umieszczana jest w wysokiej i niezwykle ozdobnej wieży kremacyjnej.
Ceremonia pogrzebowa
Na placu żałobnym trumna ustawiana jest na stosie lub umieszczana w specjalnym pawilonie kremacyjnym.
Smutek i płacz nie jest wskazany, by nie niepokoić odchodzącej do nieba duszy. Ceremonia żałobna odbywa się w atmosferze ogólnej wesołości: zewsząd słychać żywe rozmowy, śmiechy dziewcząt, przekomarzanie się. Czterej mnisi, po otrzymaniu darów od rodziny zmarłego (najczęściej kilku sztuk płótna), odprawiają modły przy trumnie. Po części modlitewnej, rodzina w odświętnych strojach gromadzi się przy skrzyni i pozuje przed portretem zmarłej osoby do grupowych zdjęć.
Następnie krewni rozdają żałobnikom drewniane kwiatki z drzewa sandałowego, czasem z dołaczoną maleńską świeczką. Uczestnicy obrządku żałobnego obrzucają nimi trumnę lub umieszczają je u jej podstawy.
Żałobnicy ubrani na czarno podczas ceremonii pogrzebowej · Fot. Xiengyod, CC BY-SA 3.0
W zależności od zwyczajów pogrzebowych charakterystycznych dla danego regionu, trumna może płonąć na stosie wraz z wszystkimi ozdobami (szczególnie spektakularnym widokiem są płonące wieże kremacyjne) lub może zostać włożona do pieca krematoryjnego po uprzednim usunięciu ozdób i wypełniona złożonymi przez żałobników kwiatkami z drzewa sandałowego.
Z chwilą, gdy pod trumną buchają płomienie, zgromadzeni odchodzą nie oglądając się za siebie – cała uroczystość kończy się dla Tajów wraz z ukazaniem się pierwszych płomieni. Zwykle pozostaje tylko rodzina. Dopiero następnego dnia prochy zostaną zebrane do urny, którą rodzina będzie przechowywać w domu lub w lokalnej chedi.
Ozdobny katafalk podczas ceremonii kremacji · Fot. Takeaway, CC BY-SA 3.0
Zobacz też
- Buddyzm Therawada w Tajlandii: karma i świątynie — Karma i reinkarnacja, które tłumaczą pogodny nastrój pogrzebu.
- Tajlandia w żałobie: śmierć króla Bhumibola — Jak kraj przeżywał żałobę po śmierci króla Bhumibola.
- Ślub w Tajlandii: ceremonia, plaża i formalności — Drugi wielki obrzęd rodzinny: ceremonia i zwyczaje ślubne.
- Domki dla duchów w Tajlandii: phi, ofiary i zwyczaje — Jak Tajowie dbają o przychylność duchów phi.
- Chedi i prang w Tajlandii: stupy, relikwie i różnice — Czym są chedi, w których rodziny przechowują urny.