Ksylofon, flet, gong syjamski i bęben zapoznają nas z pełnią brzmień typowo tajskiej muzyki. Aż trudno uwierzyć, iż te same melodie towarzyszą zarówno aktorom teatralnym, jak i zawodnikom na ringu…
Wyróżniany w dziejach Tajlandii okres historyczny - Sukhotai, zaowocował wieloma osiągnięciami tajskiej kultury. W owym czasie zrodziła się między innymi tajska muzyka klasyczna. Główną linię melodyczną utworu kreślił zwykle kompozytor. Ponieważ jednak nie upowszechniła się jakakolwiek metoda muzycznego zapisu, każdy grał melodię nieco odmienną, improwizując i maksymalnie wykorzystując cechy swojego instrumentu. Klasyczna muzyka tajska ogranicza się do skali pentatonicznej, czyli 5-dźwiekowej, pozbawionej półtonów oktawy, stanowiącej podstawę tonalną muzyki chińskiej, malajskiej i japońskiej. Z ową niezwykłością brzmienia idzie w parze egzotyka instrumentów indyjskiego pochodzenia, takich jak: ksylofon (ranad ek), flet (pi-nai), gong syjamski (gong wong-lek) i bęben (klong tad tapone). Rytm tutejszej muzyki jest parzysty i spokojny.
Zobacz też
- Balet tajski: khon, lakhon i Ramakien — Khon i lakhon, tańczone przy muzyce granej na żywo.
- Teatr cieni w Tajlandii: Nang Yai i Nang Thalung — Nang Yai i Nang Thalung, teatr lalek ze scenami z Ramakien.
- Taniec Manohra: południowa legenda i kostiumy — Taniec z południa, którego muzyka podobno przekracza bariery kulturowe.
- Muay Thai i takraw: tajski boks i sport po tajsku — Rytuał wejścia na ring przy dźwiękach tradycyjnej muzyki.
- Sztuka tajska: rzeźby Buddy, mudry i styl Sukhothai — Rzeźba Buddy w stylu Sukhothai, z tej samej epoki co muzyka klasyczna.