Teatr i taniec
Khon, Likay i tradycyjne formy sceniczne Tajlandii
Przewodnik po kategorii
Teatr i taniec: co znajdziesz w tym dziale
Przegląd tajskich form scenicznych: dworski balet khon i lakhon, taniec manohra z południa, teatr cieni oraz ludowy teatr li-khe.
Ramakien na scenie
Khon i lakhon czerpią z eposu Ramakien, a artykuł o balecie tłumaczy, jak odczytywać gesty i maski. Pierwszy spektakl można obejrzeć na przykład w Sala Chalermkrung Royal Theatre w Bangkoku.
Teatr cieni i manohra
W Nang Yai występują lalki wielkości człowieka, w Nang Thalung małe figury o ruchomych stawach, a obie formy wystawiają sceny z Ramakien. Manohra, prawdopodobnie najstarszy taniec południa, opowiada o kinaree i księciu Suthonie, a tancerki zakładają skrzydła i ogon.
Ludowe li-khe
Wędrowne trupy li-khe grają na jarmarkach i festiwalach nawet pięć godzin, mieszając śpiew, improwizację i polityczne aluzje.
Poniżej znajdziesz 4 artykuły z tej kategorii, ułożone od najnowszych do najstarszych.
Teatr i taniec Balet tajski: khon, lakhon i Ramakien
Czym różni się khon od lakhon, jak odczytać gesty i maski z Ramakien oraz gdzie zobaczyć tajski balet, np. w Sala Chalermkrung Royal Theatre w Bangkoku.
Teatr i taniec Taniec Manohra: południowa legenda i kostiumy
Manohra, prawdopodobnie najstarszy taniec południa Tajlandii, opowiada o kinaree, pół kobiecie, pół ptaku, i księciu Suthonie. Tancerki noszą skrzydła i ogon.
Teatr i taniec Teatr Li-khe w Tajlandii: ludowa scena i improwizacja
Li-khe (likay) to ludowy teatr Tajlandii: wędrowne trupy grają na jarmarkach i festiwalach do pięciu godzin, ze śpiewem, improwizacją i aluzjami politycznymi.
Teatr i taniec Teatr cieni w Tajlandii: Nang Yai i Nang Thalung
Teatr cieni w Tajlandii ma dwie formy: Nang Yai z lalkami wielkości człowieka i Nang Thalung z małymi lalkami o ruchomych stawach. Grane są sceny z Ramakien.