W połowie marca br. w Bangkoku rozpoczęła się seria antyrządowych protestów. Członkowie i zwolennicy ruchu protestacyjnego tzw. „czerwone koszule”, reprezentujący ugrupowanie sprzeciwiające się dyktaturze (UDD), organizowali liczne protesty, wiece, a także szturmy na siedzibę parlamentu.
„Czerwone koszule” domagały się ustąpienia dotychczasowego premiera Abhisita Vejjajivy i rozpisania wcześniejszych wyborów parlamentarnych. Z każdą odmową rządu, demonstracje przybierały na sile. Doszło nawet do spektakularnych aktów rozlewania zebranej krwi demonstrantów pod siedzibą rządu i pod domem premiera.
W wyniku trwających ponad dwa miesiące protestów śmierć poniosło ok. 90 osób, a prawie dwa tysiące zostało rannych.
Ministerstwo Spraw Zagranicznych informuje, iż w dniu 7 kwietnia 2010 r. rząd ogłosił stan wyjątkowy. Na terenie Bangkoku i jego najbliższych okolicach: Nonthaburi, Samut Prakan, Pathum Thani, Nakhon Pathom i Ajutthaja, można spodziewać się znacznych utrudnień w podróżowaniu. Możliwe są liczne kontrole i przeszukiwania, dlatego turyści zobowiązani są posiadać przy sobie paszport.
Na początku maja doszło do negocjacji, w wyniku których premier zgodził się na ogłoszenie nowych wyborów w listopadzie 2010 r. i rozwiązanie rządu we wrześniu. Na scenę polityczną wkroczyły tym razem tzw. „żółte koszule” – dotychczas popierające rząd – teraz niezadowolone z powodu jego uległości.
Ostrzeżenia dla turystów
Niepokoje polityczne wciąż trwają, a podróżującym do Tajlandii zaleca się szczególną ostrożność lub nawet przełożenie wyjazdu do czasu uspokojenia się wrogich nastrojów w państwie. MSZ radzi unikać rejonów szczególnie niebezpiecznych (centrum Bangkoku, okolice budynków rządowych), natychmiastowe opuszczanie miejsc demonstracji, nieustanne śledzenie sytuacji politycznej i dostosowanie do niej swojego planu podróży. Zarówno na terenie stolicy kraju, jak i w jej okolicach należy zachowywać szczególną ostrożność. W maju b.r. wstrzymano funkcjonowanie kolejki nadziemnej BTS i metra, co spowodowało istotne utrudnienia w komunikacji w obrębie Bangkoku.
Wydarzenia ostatnich miesięcy w skrócie:
- 14 marca – początek protestów, które przybierają na sile z każdym dniem
- 7 kwietnia 2010 r. – rząd ogłasza stan wyjątkowy
- 10 kwietnia - na terenie Bangkoku dochodzi do krwawych starć pomiędzy protestującymi a siłami bezpieczeństwa. Grupy protestujących zbierają się na głównych ulicach Bangkoku, co skutkuje znacznymi utrudnieniami w ruchu ulicznym. Odnotowuje się także zamieszki w okolicach Chiang Mai oraz Udon Thani.
- 22 kwietnia – w dzielnicy finansowej Bangkoku eksploduje 5 granatów. 3 osoby giną, kilkadziesiąt zostaje rannych.
- 26-27 kwietnia – kolejne starcia pomiędzy osobami należącymi do obozu antyrządowego i siłami bezpieczeństwa. Incydenty nie omijają także popularnych miejscowości turystycznych (Pattaya, Chiang Mai, Chiang Rai, Ajuthaja).
- 13 maja – siły porządkowe podejmują próbę siłowego usunięcia demonstrantów z centrum Bangkoku.
- 16 maja – stan wyjątkowy ogłoszono już w 22 prowincjach (głównie w okolicach Bangkoku, ale także w regionach znacznie oddalonych, lecz wspierających opozycję, np.: Udon Thani, Khon Kaen, Nakhon Ratchasima).
- 16-17 maja – zamieszki wciąż przybierają na sile, a demonstranci opanowują kolejne rejony Bangkoku.
- 19-28 maja - wprowadzenie godziny policyjnej w Bangkoku i 23 prowincjach kraju.
- 29 maja - decyzja o zakończeniu godziny policyjnej. Wciąż utrzymuje się stan wyjątkowy.
Godzina policyjna obowiązywała początkowo od 21:00 do 5:00, a pod koniec maja już tylko od północy do 4:00. Turyści, którzy znaleźli się wtedy na ulicy, musieli mieć przy sobie paszport i bilet lotniczy (albo jego kopię).
Geneza konfliktu
Tajlandia od połowy XX w. przechodzi kolejne kryzysy polityczne, zamachy stanu i uliczne protesty. Spór, który w 2010 r. wyprowadził na ulice „czerwone koszule”, zaczął się w pierwszej dekadzie XXI w., gdy premierem był Thaksin Shinawatra, wcześniej biznesmen. Thaksin zyskał poparcie biedniejszej części społeczeństwa dzięki programom socjalnym, a przeciwnicy zarzucali mu populizm, korupcję i brak szacunku dla króla.
Żółte koszule to przeciwnicy Thaksina. Kolor żółty nawiązuje do barw królewskich. Ich protesty zaczęły się w 2006 r., a w tym samym roku wojsko obaliło rząd Thaksina. Kolejni premierzy, Samak Sundaravej i Somchai Wongsawat (szwagier Thaksina), pochodzili z Partii Siły Ludowej, która kontynuowała jego politykę. Po następnych protestach, m.in. zajęciu lotniska, sąd w 2008 r. rozwiązał tę partię, a premierem został Abhisit Vejjajiva z Partii Demokratycznej.
Czerwone koszule (ruch UDD) to zwolennicy Thaksina, którzy nie zaakceptowali tej zmiany i domagali się rozwiązania rządu oraz nowych wyborów. Podział ma też wymiar regionalny: Demokraci mają największe poparcie w Bangkoku oraz w środkowej i południowej Tajlandii, a obóz Thaksina na północy i północnym wschodzie kraju.
Po 2010 roku: wybory i zamach stanu
W wyborach 3 lipca 2011 r. wygrała Partia Puea Thai, której liderką była Yingluck Shinawatra, młodsza siostra Thaksina. Partia zdobyła 263 z 500 mandatów, a Demokraci Abhisita 161. Yingluck została pierwszą kobietą na stanowisku premiera Tajlandii.
20 maja 2014 r. dowódca armii, gen. Prayuth Chan-ocha, ogłosił stan wojenny, a dwa dni później wojsko przejęło władzę w zamachu stanu. Wprowadzono wtedy godzinę policyjną od 22:00 do 5:00, a centra handlowe i komunikacja miejska kończyły pracę wcześniej. Stan wojenny zniesiono 1 kwietnia 2015 r. Zalecenie dla turystów pozostaje od lat to samo: omijać zgromadzenia i demonstracje polityczne oraz śledzić komunikaty ambasady RP w Bangkoku.
Źródło:
Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Bangkoku http://www.bangkok.polemb.net
Zobacz też
- Państwo i polityka — jak działa ustrój Tajlandii: parlament, rząd i premier
- Historia Tajlandii: kalendarium od Sukhothai do kryzysu — najważniejsze daty z historii kraju, także z czasów kryzysów politycznych
- Mała wielka siostra — jak po protestach na czele rządu stanęła Yingluck Shinawatra