Sztuka ozdobnego strzyżenia krzewów, zwana w Tajlandii mai dut, jest silnie zakorzeniona w tradycji kraju, sięgając swymi początkami czasów świetności królestw Sukhothai i Ajutthaja.
Słonie z przyciętych krzewów na wystawie Royal Flora w Chiang Mai · Fot. Love Krittaya, Domena publiczna
Opierając się na chińskich wzorcach projektowania ogrodów i japońskiej sztuce miniaturyzowania drzew i krzewów – bonsai, Tajowie wypracowali swój indywidualny styl kształtowania roślin.
Szczególnie piękne ogrody okalają buddyjskie świątynie, gdzie częstym motywem są krzewy przedstawiające jelenie, w nawiązaniu do dziejów Buddy i miejsca wygłoszenia jego pierwszego kazania, jakim był Park Jeleni.
W prywatnych ogrodach (np. wokół kompleksów hotelowych) najczęściej dostrzec można słonie, co jest kolejnym potwierdzeniem znaczącej roli tego zwierzęcia w tajskiej kulturze.
Zielone króliki, żyrafy i smoki wyrastają często także w pobliżu domów mieszkalnych, budynków rządowych i miejsc użyteczności publicznej.
Zielony słoń w parku w Ajutthai · Fot. Charles j Sharp, CC BY 2.5
Artystycznie ukształtowane drzewka mają różne rozmiary, a największe z nich mogą mierzyć nawet 15 m. Do gatunków najczęściej wykorzystywanych w celach ozdobnego strzyżenia należą m. in.: Diospyros rhodocalyx, ligustr (Ligustrum), wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis) i cis (Taxus).
Słonie z krzewów w ogrodzie w Bang Pa-In · Fot. Balou46, CC BY-SA 3.0
Drzewa i krzewy wykorzystywane w celach artystycznych powinny być wiecznie zielone, gęste, mieć małe, spiczaste liście lub igły i oczywiście szybko rosnąć.
W celu odpowiedniego ukształtowania rośliny wykorzystuje się metalowe stelaże, uformowane z drucików.
Zielone słonie na lotnisku w Trat · Fot. thalling55, CC BY 2.0
Źródło: Thaizer.com