Fascynuje mnie buddyzm jako religia spokoju, pokory, indywidualnych poszukiwań, braku dogmatów. Ale jak to wygląda w życiu codziennym Tajów? Co się stanie, jeśli mój sąsiad, na przykład, nie pójdzie do świątyni albo w poście postanowi wypić kilka piw?
Jak wygląda religijność ludzi Dalekiego Wschodu?

nie ma nakazu odwiedzania swiatyni, nie ma postow i nie ma zakazu picia piwa.

w tajlandii na buddyzm naklada sie animizm (czczenie przedmiotow natury, np drzewo czy skala) i kult przodkow (do tej pory mumifikuje sie zmarlych na rok - oczywiscie, tych, ktorych na to stac).

w czasie obchodow i uroczystosci rodzinnych jednego dnia moga byc obrzedy animistyczne, tradycyjne prowadzone przez szamana, a nastepnego dnia buddyjskie, prowadzone przez mnichow.

Ciekawe, skąd w narodach Dalekiego Wschodu wziął się tak racjonalny stosunek do wierzeń, do religii? Wojny, podboje, okupacje ( Chińczycy okupowali Wietnam prawie 1000 lat...) były pewnie w Azji częstsze niż w Europie, a mimo to obywało się bez wojen religijnych i inkwizycji. Szkoda, że tysiąc lat temu buddyzm nie dotarł nad Wisłę

zadna religia nie jest racjonalna, a wierzenia np u tajow, sa bardzo rozpowszechnione - znacznie bardziej niz w europie.

zamiast zwalczac inne religie, azjaci nauczyli sie je dolaczac do swoich, dlatego taj chodzi do swiatyni buddyjskiej, chinskiej taoistycznej i hinduskiej.

czasami te swiatynie sa kolo siebie i wierzacy wedruja od jednej do drugiej, nie widzac wiekszej roznicy.

hinduistyczne wedy sa powszechnie znane w tajlandii